تبليغاتX
دستخط یک گمشده
روزنوشته های بی بهانه
 راه
 

هرگز به راهی که پا خورده است نروید

چرا که تنها به جایی میرسید که دیگران رفته اند.

 

پ.ن.این جمله که بدجوری فکرم رو مشغول کردرو یکی از عزیزان دل برام نوشته

بود حیفم اومد شما هم نخونیدش.پس بخوانیدوپند بگیرید.

|+| نوشته شده توسط گمشده در شنبه بیست و هشتم مهر 1386  |
 پروانه
 

مثل پروانه ای در مشت

چه آسون میشه منو کشت!!!

 

پ.ن.گویی هزار سال است که مرا کشته اند .اما اینکه چرا هنوز زنده ام....؟

|+| نوشته شده توسط گمشده در شنبه هفتم مهر 1386  |
 مدرسه
 

تمام خاطرات مدرسه را در آن کیفی گذاشته بودم

که مادرم قاطی خرت وپرت ها دم در گذاشت

 

پ.ن.مهر که میاد من هوایی میشم ناجور!یکی بیاد هوای مدرسه رفتن رو

از سر من به در کنه!

|+| نوشته شده توسط گمشده در دوشنبه دوم مهر 1386  |
 
 
بالا